Lief hart,

Wat ben ik blij dat ik jou teruggevonden heb. Ik was je zo lang kwijt en leefde in mijn hoofd, vanuit mijn hoofd. Ik was er niet gelukkig mee, maar wist niet hoe ik het anders kon doen. De energie waarmee ik in aanraking kwam, veranderde mijn leven voorgoed. Ik leerde de fluisteringen van jou weer te horen. Ik leerde tintelingen weer te voelen en kon zien wat ik al die jaren miste. Dank je wel lief hart, dat je zo vlak voor mijn 50e aan de noodrem trok en me liet voelen dat jij d’r ook nog was. En hoe eenvoudig is het om sindsdien naar jou te luisteren en je te volgen. Het voelt goed, geeft me energie en inspiratie. Verwondering en verbinding met al wat is, had ik niet eerder zo intens mogen voelen dan nu.

Lieve Eugenie,

dank je wel voor je brief. Ik was er natuurlijk altijd al. Denk maar eens aan al die liefde en aandacht die jij had voor een ander. En wat ben ik blij dat je nu ook voor jezelf kan en durft te kiezen. Je hebt deze tijd nodig gehad, omdat je iemand bent die dingen niet zomaar aanneemt. Je moet het met eigen ogen zien en ervaren hebben. Anders klopt het niet voor jou. Weet, lief mens, dat ik je altijd naar de juiste plek begeleid. Dat ik altijd het beste met je voor heb. En je laat voelen en doen wat het beste bij jou past. Ik hou van je. Ook als je niet naar mij luistert, maar dan zal ik je wel laten merken of dit wel de juiste keuze is. Voel maar!